Ogólnopolska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych OBPON.ORG, zwraca się z prośbą o wyjaśnienie kwestii możliwości korzystania z pomocy de minimis przez pracodawców, którzy utracili status prowadzącego zakład pracy chronionej a zachowali fundusz rehabilitacji i niewykorzystane środki tego funduszu w przypadku wydatkowania środków pochodzących ze zwolnienia z zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, nabytej na podstawie art. 38 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do § 2 ust. 2  rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810, z późn. zm.) rodzaje wydatków, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-3, 5, 6 i 8 oraz, o których mowa w ust. 1 pkt 4, 7, 9, 10, 12 i 13 o ile stanowią przysporzenie korzyści dla pracodawcy, poniesione ze środków, o których mowa w:

1. art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o rehabilitacji w związku z art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, z późn. zm.), art. 12 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969, z późn. zm.) i art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1682, z późn. zm.);

2. art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 ustawy o rehabilitacji;

3. art. 31 ust. 3 pkt 2 ustawy o rehabilitacji w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2009 r.;

4. art. 38 ust. 2 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.),

do których pracodawca nabył prawo po dniu 14 maja 2004 r., stanowią pomoc de minimis w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5).

Równocześnie, zgodnie z § 8 przytoczonego rozporządzenia intensywność pomocy, o której mowa w § 2 ust. 2, wynosi do 100 % poniesionych wydatków, przy czym zwolnienia, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o rehabilitacji w związku z art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, art. 12 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym i art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym, art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 ustawy o rehabilitacji, oraz zaliczki, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być przeznaczone na pokrycie tych wydatków w wysokości nieprzekraczającej 81 % wartości tych zwolnień.

W myśl art. 33a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92, z późn. zm.) przepisy art. 33 stosuje się do pracodawców, o których mowa w art. 33 ust. 7b.

Przywołany w powyższych przepisach art. 38 ust. 2 pkt 1 lit. a (ewentualnie tiret drugie) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy płatników będących zakładami pracy chronionej. Natomiast sytuacji prawnej płatników, którzy utracili status prowadzącego zakład pracy chronionej ale zachowali zfron w związku z utrzymaniem stanu zatrudnienia ogółem co najmniej 15 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz wskaźnika zatrudnienia w wysokości co najmniej 25% dotyczy ust. 2a artykułu 38.

Wedle tego przepisu płatnicy, o których mowa w art. 31, którzy utracili status zakładu pracy chronionej, zatrudniający osoby niepełnosprawne, kwoty pobranych zaliczek na podatek od przychodów tych osób z tytułów określonych w art. 12 oraz od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez tych płatników tym osobom:

⁷²³⁾ Art. 38 ust. 2a dodany przez art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U.03.7.79) z dniem 1 stycznia 2004 r.

  1)   za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód osoby niepełnosprawnej uzyskany od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, przekazują w wysokości:

a)  25% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 25 do 30%,

b)  50% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 30 do 35%,

c)  75% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości od 35 do 40%,

d)  100% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych - w przypadku płatników osiągających wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości co najmniej 40%

- w pozostałej części na zasadach określonych w ust. 1,

  2)   za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód osoby niepełnosprawnej uzyskany od początku roku u tego płatnika przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1, kwoty pobranych zaliczek na podatek płatnicy przekazują na zasadach określonych w ust. 1.

Tymczasem przepisy rozporządzenia w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych do art. 38 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych się nie odwołują.

Jak, w związku z powyższym, ma wyglądać kwestia korzystania z pomocy de minimis przez pracodawców, którzy utracili status prowadzącego zakład pracy chronionej a zachowali fundusz rehabilitacji i niewykorzystane środki tego funduszu w przypadku wydatkowania środków pochodzących ze zwolnienia z zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, nabytej na podstawie art. 38 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.